Διακρίσεις του μπλογκ

1.Ποστ-αφιέρωμα από την Theorema.

Τετάρτη 9 Ιουνίου 2010

Πολιτική Ορθότης


Πενήντα χρόνια λαμπρής καριέρας.Ένας ζωντανός μύθος.Αρκούσε μια οργισμένη δήλωση-πιθανότατα εκμαιευμένη-για να τα σβήσει όλα.
Επί προεδρείας Μπους Τζούνιορ επί δύο χρόνια την αγνοούσαν και δεν της έδιναν τον λόγο να κάνει ερώτηση στον πρόεδρο.Όταν μετά τα δύο χρόνια αναγκάστηκαν να την αφήσουν να ρωτήσει,σηκώθηκε και είπε:
-Κύριε πρόεδρε,βάλατε την χώρα σ'έναν πόλεμο,στον οποίο έχασαν τη ζωή τους χιλιάδες νεαροί αμερικανοί πολίτες.Οι αιτίες,που επικαλεστήκατε για να ξεκινήσετε αυτόν τον πόλεμο αποδείχτηκαν όλες ψέμματα.Τι έχετε να πείτε επ'αυτού;
Ούτε αυτή η ερώτηση στάθηκε ικανή να την κουνήσει από τη θέση της.Μια οργισμένη δήλωση,όμως,εναντίον των ισραηλινών,στις 27 Μαΐου,όταν δηλαδή η αποστολή Free Gaza βρισκόταν σε εξέλιξη,έφτασε να ξεσηκώσει την αμερικάνικη κοινή γνώμη και ν' αναγκαστεί να παραιτηθεί.
Η κυρία Τόμας είναι 89 ετών και μέχρι τώρα αρνιόταν να πάρει σύνταξη,ασκώντας με επάρκεια το επάγγελμα του δημοσιογράφου γνώμης.
Το γεγονός δεν κάνει τίποτε άλλο από το να επιβεβαιώνει την υποκρισία του αμερικανικού πολιτικού συστήματος.Σκεφτείτε ότι το κύριο επιχείρημα εναντίον της δήλωσης της Τόμας ήταν "τι θα γινόταν αν η κα Τόμας έλεγε να γυρίσουν όλοι οι μαύροι της Αμερικής πίσω στην Αφρική;"!!!Αμερικάνικες πολιτικά ορθές ανοησίες.

Τρίτη 1 Ιουνίου 2010

Αναλύσεις

UPDATE:Τα κατάφερα!!!Εξαγοράστηκα από το σύστημα!Προχθές έφτασα λίγο αργοπορημένος στη δουλειά και,μη βρίσκοντας πάρκιγκ,κατέβηκα και μετακίνησα την ταμπέλα-μαυροπίνακα και πάρκαρα στη μια από τις δύο κατεχόμενες θέσεις.Έξυνα τα νύχια μου για καυγά αλλά δεν έγινε τίποτα.Την επομένη,μόλις πλησίασα με το αυτοκίνητο βρήκα την ταμπέλα πάλι στη θέση της αλλά μία υπάλληλος της καφετέριας βγήκε τρέχοντας και την μετακίνησε,χαμογελώντας,να μου κάνει χώρο να παρκάρω.Τελικά τον είχα παρεξηγήσει τον άνθρωπο:διαθέτει δυναμικό επιχειρηματικό πνεύμα.Τώρα πρέπει να ξενιτεύομαι για να παρκάρω.(Μόνο μην πείτε τίποτα στον Βαλυράκη και ειδικά σ'εκείνον τον Παπαδημούλη.Όλο γκρίνια είναι βρε παιδί μου!)


Στην πόλη όπου εργάζομαι ο Δήμος αποφάσισε να διορθώσει τα παλιά πεζοδρόμια.Ξήλωσε λοιπόν τα παλιά αλλοπρόσαλλα,μισογκρεμισμένα,στενά πεζοδρόμια κι έφτιαξε καινούργια,όμορφα,πλατιά,με δρόμο τυφλών και ράμπες για ΑΜΕΑ,με εσοχές για πάρκιγκ και στάσεις λεωφορείων.
Ένας από τους συμπολίτες μας που χάρηκε γι αυτήν την δημοτική πρωτοβουλία είναι και ο ιδιοκτήτης παρακείμενης καφετέριας.Ο ενλόγω επιτηδευματίας όταν,πριν λίγα χρόνια,ο Δήμος ευμόρφισε την απέναντι πλατεία,φρόντισε ώστε,εν μια νυκτί,να ξεφυτρώσει-στη θέση όπου έπρεπε να βρίσκεται δενδροστοιχία-ένα θερμοκήπιο,όπου καλλιεργεί θαμώνες αναλόγου αισθητικής και το οποίον προσομοιάζει σε τσιγγάνικο τσαντίρι.Εξάλλου οι τσιγγάνοι,πολυπληθείς στα μέρη μας,εξακολουθούν να μπολιάζουν δυναμικά το πολιτιστικό μας γίγνεσθαι.

Τότε όσοι διαμαρτυρηθήκαμε χαρακτηριστήκαμε από χαφιέδες έως κακογα*@#%μένοι και υπερφαλαγγιστήκαμε από διάφορα πλειοφηφικά "αφήστε τον άνθρωπο να δουλέψει!"

Τώρα με τα καινούργια πεζοδρόμια ιδού καινόν πεδίον δόξης λαμπρόν:αφού έβγαλε πολυθρόνες και τραπέζια-πριν ακόμα πήξει το τσιμέντο-μέχρι τον δρόμο των τυφλών,διαπίστωσε ότι δημιουργείται μια στενωσιά στο πεζοδρόμιο.Οπότε,για να μην κακοδείχνει αυτή η στενωσιά,κατέβασε στο οδόστρωμα δύο εκπάγλου καλλονής γλάστρες ώστε να μην παρκάρει κανένας ασυνείδητος και του κλείσει το μαγαζί.Το σετ περιλαμβάνει δίφυλλη ταμπέλα τύπου μαυροπίνακα,στην οποία αναγράφεται η απίστευτη πληροφορία: "καφέδες".Έτσι ο ελεύθερος χώρος επεκτείνεται και στην πρόσοψη του παρακειμένου καταστήματος.


Τα πιάνα και τα γαλλικά μου δεν μου επιτρέπουν να συνομιλώ με τον ενλόγω συμπολίτη μου.Είμαι σίγουρος όμως πως,αν θιγεί το σχετικό θέμα,θα είναι έξω φρενών με τα "λαμόγια που φάγαν τα λεφτά του δημοσίου","να πάνε φυλακή"κλπ κλπ.
Θα μου πείτε μας περιγράφεις κάτι τόσο κοινό και καθημερινό που κοντεύουμε να πεθάνουμε από βαρεμάρα.Πως έτσι γίνεται στις μικρές κοινωνίες,οι δημοτικοί άρχοντες γυαλίζουν τις περιστρεφόμενες από δερματίνη καρέκλες τους με περισπούδαστο ύφος,πίνοντας καφέδες,αδιαφορώντας για ό,τι γίνεται έξω απ'τον στενό-οικογενειακό,παραταξιακό-τους κύκλο.
Αφορμή γι αυτήν την παραληρηματική κοινοτοπία μου έδωσε το σημερινό ποστ του φίλου Μάνου ,όπου κόλλησα στον πρώτο παράγοντα,αυτόν της συνυπευθυνότητας.
Το πρόβλημα δεν είναι μόνον το βόλεμα και η χρησιμοποίηση γνωριμιών-εξάλλου ο νεποτισμός δεν είναι ελληνική λέξη.Το πρόβλημα είναι ο τρόπος με τον οποίο προσεγγίζουμε την έννοια "δημόσιο".
Στη δυτική ευρώπη η κοινωνική εξέλιξη οδήγησε από την φεουδαρχία στις συντεχνίες και στην αστική τάξη.Στις καινούργιες αυτές κοινωνικές δομές ενυπήρχε η έννοια του "κοινού"-του δημόσιου.Ο,τιδήποτε ανήκε σε μια συντεχνία ήταν ευλαβικά σεβαστό από τα μέλη της,γιατί ήξεραν ότι έτσι την προστάτευαν,προστατεύοντας μ'αυτόν τον τρόπο και τους εαυτούς τους.Αυτή η νοοτροπία εξελίχτηκε σήμερα στον σεβασμό ο,τιδήποτε δημόσιου:το δημόσιο είναι κάτι που ανήκει σε όλους,επομένως οποιοσδήποτε θελήσει να παρέμβει σ'αυτό,πρέπει να ζητήσει την άδεια των υπολοίπων.
Στη χώρα μας,με την επανάσταση του 1821,η εξουσία άλλαξε χέρια,οι κοινωνικές δομές όμως παρέμειναν οι ίδιες.Κοτσαμπάσηδες πριν,κοτσαμπάσηδες μετά.Είναι χαρακτηριστική η περιγραφή του Π.Καλλιγά στο βιβλίο του "Θάνος Βλέκας"-στα τέλη του 19ου αιώνα-όπου η ανταμοιβή των οικείων-λήσταρχων κλπ-των κρατούντων,ήταν μεγάλες περιοχές της Πελοποννήσου,στις οποίες περιλαμβάνονταν ολόκληρα χωριά με τους χωρικούς τους.Η νοοτροπία που επικράτησε ήταν ότι ο,τιδήποτε δημόσιο είναι και εχθρικό:ό,τι είναι δημόσιο δεν ανήκει σε κανέναν και όποιος προλάβει να τ' αρπάξει,το οικειοποιείται δικαιωματικά.
Από τις απαρχές λοιπόν του κράτους μας,ο έλληνας μαθαίνει να οχυρώνεται πίσω από την οικογένεια-με την ευρύτερη έννοια-και την παράταξη.Η οποία παράταξη δεν έχει ιδεολογικό ούτε ταξικό αλλά αυστηρά συμφεροντολογικό χαρακτήρα.
Με όρους σύγχρονης πολιτικής ορθότητας η άποψη αυτή οδηγεί στον χαρακτηρισμό της χώρας μας ως τριτοκοσμικής και απαρχαιωμένης.Σύμφωνα όμως με την δική μου άποψη-που είναι πολιτικά καθιστή-είναι η μόνη αληθινή-και οι παραπάνω χαρακτηρισμοί δεν είναι παρά ανόητοι αφορισμοί- και αν κάποιος πολιτικός-ή πολιτική κίνηση-θελήσει να δράσει αποτελεσματικά στην Ελλάδα,πρέπει να την λάβει πολύ σοβαρά υπόψιν του,πριν εκπονήσει οποιοδήποτε πολιτικό πρόγραμμα.
Όταν λοιπόν ακούω τον ΓΑΠ-και άλλους πολιτικούς παλαιότερα-να λέει ότι θα πατάξει την νοοτροπία "που επικράτησε τα τελευταία χρόνια",θεωρώ ότι εκτοξεύει ανιστόρητα φληναφήματα,που τον καθιστούν εξαιρετικά επικίνδυνο.Σκεφτείτε δε ότι συχνά αυτοαναιρείται όπως τώρα,με τα επισόδια στο Ισραήλ,δηλώνοντας "ευτυχώς ανάμεσα στους νεκρούς δεν ήταν έλληνες"...

Γνωρίζω βέβαια ότι οι ιστορικοκοινωνικές αναλύσεις δύο παραγράφων αυτοαπαξιώνονται αλλά αν γράψω περισσότερα και αρχίσω τις παραπομπές,δεν θα το διαβάσω ούτ'εγώ ο ίδιος.
Στο κάτω κάτω δικαιούμαι κι εγώ να αμπελοφιλοσοφώ!

Πέμπτη 27 Μαΐου 2010

Attente


Μέρες τώρα,όπως είναι φανερό,σπάω το κεφάλι μου να βρω κάτι να πω,που ν' αξίζει να το μοιραστώ με τους φίλους στο διαδίκτυο.Μάταια.Διαβάζω τις ιστοσελίδες και τα μπλογκς που συνήθως παρακολουθώ και διαπιστώνω μια διάχυτη αμηχανία.Δε λέω,ασχολούνται με θέματα επικαιρότητας,διαμαρτύρονται,καταθέτουν προσωπικές πίκρες ή λογοτεχνήματα αλλά...Νομίζω τίποτα δεν γίνεται από καρδίας.Σαν να λείπει εκείνο το "φτιάχνουν οι έλληνες κυκλώματα και ιστορία οι παρέες".Βιώνουμε μια αλληλεγύη κακομοιριάς όπως όταν βρισκόμαστε σε αναμονή ανακοίνωσης ενός δυσάρεστου γεγονότος και κάνουμε αμήχανα αστεία γελώντας νευρικά.
Τηλεόραση δεν βλέπω.Τις εφημερίδες τις ξεφυλλίζω στο διαδίκτυο,ακούω ραδιόφωνο.Διαπραγμάτευση(sic)για το ασφαλιστικό,Καλλικράτης,Ζήμενς,Βατοπέδι.Μα,στ'αλήθεια,με αφορούν ή παρακολουθώ μια μεσημεριανή τηλεοπτική εκπομπή;Με ρώτησαν;Όχι.Με ρωτούν; Όχι.Θα με ρωτήσουν;Όχι.Τότε;
Οι καλοί τρόποι,το πιάνο και τα γαλλικά με εμποδίζουν να παρεισφρήσω απρόσκλητος στις κουβέντες τους και στις δουλειές τους.Εξάλλου τι θα πετύχαινα με μια τέτοια αδιακρισία;Αν,για παράδειγμα,πεταγόμουν και τους έχωνα δυο χαστούκια,τι θα κέρδιζα;Τίποτα.Ή ίσως μια εκτόνωση,λίγη αυτοεκτίμηση.
Συναντώ φίλους,μιλώ μαζί τους.Τα ίδια.Μόνη αγωνία να σώσουμε τα λεφτά,τις οικονομίες μας.Να τα κάνουμε ομόλογα,να τα διώξουμε έξω,να τα χώσουμε στο μαξιλάρι.Ένας τα έκανε ρευστό,τα έχωσε σ' ένα κουτί και τα έβαλε σε θυρίδα στην τράπεζα.Σχιζοφρένεια κρυπτικής μορφής.Όταν η νταλίκα επελαύνει με όλα τα φώτα αναμμένα,ο σκύλος κάθεται παγωμένος και την κοιτάζει να έρχεται.
Αναμονή.
Και τα όνειρά μας;Και τα παιδιά μας;
Σσσσς!Αναμονή.



(Το τραγούδι αφιερωμένο στον ΚΚΜοίρη,που ενθουσιάζεται με κάτι τέτοια.)

Τρίτη 11 Μαΐου 2010

Επίκαιρα

Τρία επίκαιρα βιντεάκια(1980),κλεμμένα από το ιστό,τα οποία μπορούν να εκληφθούν και ως εγχειρίδιο οδηγιών χρήσεως για το μέλλον.













Άντε και...ψυχή βαθιά!

Πέμπτη 6 Μαΐου 2010

Ο πάτος


"Και θα δείτε στην Ισπανία η στην Πορτογαλία όταν αρχίσουν τα προβλήματα τι θα γίνει. Ο κύριος Μπαρόζο κάτι ξέρει, έτσι έχασε τις εκλογές. Αυτό που θέλω να πω είναι ότι χρειάζεται να είμαστε υπεύθυνοι και να μην ζητάμε το αδύνατο. Κάποτε ακούγαμε I want my money back [από την Θάτσερ εννοεί]. Τώρα ακούμε από τις κυβερνήσεις, I want to make money on the back of the [sic] Greece. Γιατί έτσι είναι, όταν δανειζόμαστε με 1,5% και δανείζουμε με 5% και 6% αυτό κάνουμε, βγάζουμε λεφτά στη πλάτη της Ελλάδας. Είναι απαράδεκτο!"

Σοκαρισμένοι από τον αναίτιο χαμό τριών συμπολιτών μας έχουμε την αίσθηση ότι πιάσαμε πάτο.Μοιραία οι τριγμοί στο αξιακό μας σύστημα οδηγεί σε ενδοσκοπήσεις.Εκείνο που κάνει ακόμα πιο άδικη την τριπλή(τετραπλή)απώλεια είναι το ότι,την ώρα που εμείς γλείφουμε τις πληγές μας,ο πάτος του βαρελιού υποχωρεί.

Δεν θα μου κάνει εντύπωση αν σε λίγο,στα ελληνικά σχολεία,αρχίσει να διδάσκεται μαζί με τον νόμο του Νεύτωνα και ο νόμος του Μέρφι.

Μέχρι χτες ελπίζαμε ότι θα διασώζαμε τουλάχιστον λίγη αξιοπρέπεια.Τώρα δεν ξέρω...

Πέμπτη 29 Απριλίου 2010

Αιμα


Αν αυτοί οι τύποι θέλουν να πιουν το αίμα μας,ας το πιουν να τελειώνουμε.Εκείνο που μ΄ενοχλεί είναι ότι δεν έχουν καθόλου στιλ.Άπληστοι χωριάτες με ακριβά κουστούμια,μιλούν μια κακόηχη διάλεκτο και τ'όνειρό τους είναι ν'αγοράζουν χαβιάρι για γατοτροφή.Ακόμη κι ο Μαξ Σρεκ είχε περισσότερο στιλ.Αλλά κι εμείς ανοίγουμε τις φλέβες μας οικειοθελώς.

Τρίτη 27 Απριλίου 2010

Κλαυσίγελος




Όλοι διατελούμε εν απορία για το μέλλον μας μετά την προσφυγή στον περίφημο μηχανισμό στήριξης ΔΝΤ,ΕΕ,ΕΚΤ.Η πείρα δείχνει ότι το ΔΝΤ(που είναι ο μαέστρος σ'αυτή τη χορωδία)συνήθως προτείνει στις κυβερνήσεις των χωρών,στις οποίες καλείται να παρέμβει,"σκληρά μέτρα".Από 'κεί και πέρα η κυβέρνηση είτε τα δέχεται είτε προτείνει άλλα,τα οποία όμως θα εξασφαλίζουν τα κεφάλαια και τους-μικρούς-τόκους του ΔΝΤ.Αν για παράδειγμα μια κυβέρνηση προτίθεται να καταλάβει τα χειμερινά ανάκτορα και να πάρει τα χρήματα των λίγων πλουσίων επιδοτώντας μ' αυτά περισσότερους και φτωχότερους σε έξυπνες παραγωγικές επιχειρήσεις,το ΔΝΤ μπορεί να μην έχει αντίρρηση,φτάνει να πειστεί για την αξιοπιστία του σχεδίου.Έπειτα,αυτές οι τρομοκρατικές δύο λέξεις-"σκληρά μέτρα"-έχουν αρχίσει να με κουράζουν δεδομένου ότι το περιεχόμενό τους,μέχρι στιγμής, αποτελείται από εκτιμήσεις "ειδικών",ακριτομυθίες "έγκυρων πηγών" και οργισμένων υπουργών και μπόλικο πανικό.

Το σίγουρο είναι ότι ο μόνος τρόπος απάλυνσης των "σκληρών μέτρων" και η μόνη οδός διαφυγής από την δύσκολη οικονομική κατάσταση φέρει το όνομα "ανάπτυξη".Δεδομένου δε ότι δεν έχουμε πια χειμερινά ανάκτορα για να τα καταλάβει κανείς και το λιμάνι ή το γραφείο του υπ.Εργασίας πόρρω απέχουν απ' το να χαρακτηρίζονται ούτω πως,καλείται η κυβέρνηση να εφαρμόσει αναπτυξιακή πολιτική.Σημαντικά εργαλεία που έχει στα χέρια της,ανάμεσα σ΄άλλα,είναι ο ΟΑΕΔ , γαι την αύξηση της απασχόλησης και τη μείωση της ανεργίας και τα ΕΣΠΑ,για την χρηματοδότηση του εκσυγχρονισμού των επιχειρήσεων(είδατε πώς τα έχω μάθει;).Βέβαια είναι αυτονόητο ότι για να αναπτυχθεί αυτή η πολιτική χρειάζεται περιβάλλον ασφάλειας,για την οποία είναι υπεύθυνο το Υπ.Προ.Πο.

Ας δώσουμε τρία παραδείγματα,για να γίνουν κατανοητά όλ'αυτά:

Παράδειγμα 1ον.
Μετά από εικοσιπέντε χρόνια επαγγελματικής δραστηριότητας,το περασμένο φθινόπωρο,αποφάσισα ότι χρειάζομαι μια βοηθό.Βρήκα μια κοπέλα που ανταποκρινόταν στις απαιτήσεις της δουλειάς και μια και δυο πάω στο λογιστή:
-Θέλω να προσλάβω μια βοηθό.
-Μη βιάζεσαι.Σε λίγο γίνονται εκλογές κι έχουν παγώσει τα πάντα.Μετά τις εκλογές θα τρέξουν επιδοτούμενα προγράμματα του ΟΑΕΔ.Μ΄αυτά θα κάνουμε την πρόσληψη.
-Καλά.
Ήρθαν οι εκλογές,πέρασαν,αποκτήσαμε καινούργια κυβέρνηση,πέρασαν κι άλλες είκοσι μέρες:
-Έλα.Τι έγινε μ' εκείνα τα προγράμματα;
-Ε τώρα έρχονται Χριστούγεννα.Μετά τα Χριστούγεννα θα δημοσιευτούν.Μη βιάζεσαι.
-Καλά.
Ήρθαν τα Χριστούγεννα,πέρασαν.Ήρθαν οι Απόκριες,πέρασαν,έφτασε η 15η Μαρτίου:
-Έλα.Ακόμα θέλεις να προσλάβεις εκείνη τη βηθό;
-Μα...βέβαια!
-Λοιπόν,σήμερα δημοσιεύτηκαν στο ΦΕΚ τα επιδοτούμενα από τον ΟΑΕΔ προγράμματα.Οι όροι είναι οι εξής: (μπλα μπλα μπλα....)
-Τέλεια!Τρέχα να κάνεις την αίτηση!
-Μη βιάζεσαι.Δεν τό 'χουν πάρει ακόμα εδώ στον ΟΑΕΔ.
-Μα...αφού δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ!
-Δεν έχει σημασία.Πρέπει να το λάβουν υπηρεσιακώς.
-Α καλά.
Πλησίασε το Πάσχα,ήρθε η Μεγάλη Πέμπτη.Ακούω στις ειδήσεις:"Τον ΟΑΕΔ επισκέφτηκε ο Πρωθυπουργός και έδωσε στη δημοσιότητα τα καινούργια επιδοτούμενα προγράμματα πρόσληψης ανέργων,τα οποία και χαρακτήρισε μείζον αναπτυξιακό εργαλείο".Κάτι τέτοιο.
Αναθάρρησα.Αυτό περιμένανε φαίνεται.Να του βάλουνε καμπόση επικοινωνιακή σάλτσα.Τέλος πάντων.Γραμμή στο τηλέφωνο:
-Ναι,ξέρω.Τώρα έρχεται Πάσχα.Μετά το Πάσχα όμως να τρέξουμε για την αίτηση.
-Εντάξει.
Πέρασε και το Πάσχα,πέρασαν και οι σχολικές διακοπές,ήρθε η δευτέρα του Θωμά:
-Έλα,τι γίνεται;Θα την κάνουμε την αίτηση;
-Μπα.Δεν το έχουν παραλάβει ακόμα αλλά και να το παραλάβουν περιμένουν την τοποθέτηση του καινούργιου διευθυντή.Και χωρίς διευθυντή δεν κουνιέται φύλλο.
-@#$%&*.Τέλος πάντων.Τον έφαγα τον γάιδαρο...Εντάξει θα περιμένω.

Και τότε.....ήρθε η 15η Απριλίου!:
-Έλα,είμαστε έτοιμοι.Θέλω τα εξής χαρτιά:(μπλα μπλα μπλα...)
-Οκ.Έλα πάρ΄τα.
Χαράς ευαγγέλια!Μόνο πάρτι δε στήσαμε.Ευτυχής εγώ,που θ'αποκτούσα βοηθό,ευτυχής και η κοπέλα,που,μετά από οκτώ μήνες,θα εγκατέλειπε την ιδιότητα του ανέργου.Και πάνω που ήμασταν έτοιμοι να παραγγείλουμε ούζα,κτυπά το τηλέφωνο:
-Άσε,πρόβλημα.
-Τί;Τα χαρτιά;
-Όχι.Τ'αλλάξαν όλα.Καινούργια συστήματα.
-Δηλαδή;
-Δηλαδή την αίτηση την έκανα αλλά δεν μπορείς να προσλάβεις την κοπέλα.Πρέπει να έλθουν να ελέγξουν την επιχείρηση.
-Tι να ελέγξουν δηλαδή;
-Πού να ξέρω;!Κι έπειτα δεν είναι σίγουρο ότι μπορείς να προσλάβεις τη συγκεκριμένη κοπέλα.Πρέπει να κάνουμε κομπίνα,
-Τι κομπίνες μου τσαμπουνάς;!!!
-Μπορεί να θέλουν να σου στείλουν άλλη.
-Μα εγώ αυτή θέλω!
-Δεν νομίζω να τους ενδιαφέρει.
-!@#$%*.Τέλος πάντων ας έρθουν να με ελέγξουν και βλέπουμε.
-Εντάξει.
Πέρασαν οι μέρες και φτάσαμε στο σήμερα:
-Τι θα γίνει;Θά'ρθουν να μ'ελέγξουν;!
-Δεν έχουν παραλάβει ακόμα την εγκύκλιο για το πώς θα γίνει ο έλεγχος....


Παράδειγμα 2ον.
Ένας απ'τους λόγους που με οδήγησαν να αναζητήσω βοηθό ήταν και η κοινοποίηση των ΕΣΠΑ,που αφορούσαν τον κλάδο μου,την ίδια εποχή-φθινόπωρο του'09.Μέσω αυτών των προγραμμάτων θα μπορούσα να προμηθευτώ εξοπλισμό,ο οποίος κι εμένα θα διευκόλυνε αλλά,κυρίως,θα βελτίωνε θεαματικά την ποιότητα των υπηρεσίων που παρέχω.Μέχρι τότε το κόστος αυτού του εξοπλισμού ήταν απαγορευτικό αλλά,με χρηματοδότηση του 50% της καθαρής τιμής και δυνατότητα αποπληρωμής του υπόλοιπου μέσω σχετικά καλού δανείου,ο πειρασμός ήταν μεγάλος.Κινώντας δε τη διαδικασία ανακάλυψα ότι συγκέντρωνα πολλές πιθανότητες να μπω στο πρόγραμμα,μιας και μέχρι τότε ήμουν ο χαζός του χωριού,που δήλωνε τα εισοδήματά του.Οι έξυπνοι με τα χαμηλά εισοδήματα δεν είχαν καμμία τύχη.
Μάζεψα λοιπόν τα προτιμολόγια που χρειαζόμουν και τα κατέθεσα.Μεταξύ των μηχανημάτων που ήθελα,ήταν και ένα πολύ ακριβό (30.000€)για το οποίο πήρα μεν προτιμολόγιο αλλά δεν το κατέθεσα γιατί το βρήκα από άλλη εταιρεία στα 2/3 της τιμής.
Να μην τα πολυλογώ πέρασαν οι μήνες κι εκεί στα μέσα Απριλίου ανακοινώθηκαν τα αποτελέσματα.Με κόψανε.Τώρα περιμένω την αιτιολόγηση.Βέβαια δεν είναι και τόσο σημαντικό αν σκεφτεί κανείς ότι κανείς δεν με υποχρεώνει να αγοράσω τίποτε-ασχέτως αν εγώ,μη θέλοντας να περιμένω τόσους μήνες,παρέλαβα αρκετά από αυτά και τώρα πρέπει να τα πληρώσω(ας πρόσεχα).
Μέχρις εδώ όλα βαίνουν καλώς έως βαρετώς.Και τότε πέφτει το τηλέφωνο απ'την Αθήνα:
-Ο κος Σελιτσάνος;
-Μάλιστα.
-Είμαι από την εταιρεία Τάδε και πήρα να σας ενημερώσω ότι το ΕΣΠΑ σας για το μηχάνημα των 30.000€ εγκρίθηκε.
-.......!!!!
Τώρα σπάω το κεφάλι μου να καταλάβω πώς ένα αίτημα που δεν κατέθεσα εγκρίθηκε και πως κόπηκα ως Σελιτσάνος αλλά εγκρίθηκα ως μηχάνημα των 30.000€!!!

Παράδειγμα 3ον
Βούϊξαν οι ασύρματοι της Αστυνομίας το σαββατόβραδο 17/4/10 για ένα ύποπτο όχημα που κατέβαινε την Αλεξάνδρας.Τελικά στη συμβολή Ιθάκης και Πατησίων μια ομάδα αστυνομικών,από διάφορες Διευθύνσεις,το ακινητοποίησαν.Έκαναν τις προβλεπόμενες από το πρωτόκολλο κινήσεις προκειμένου να ελέγξουν την ταυτότητα πιθανώς επικίνδυνου υπόπτου και...η συνέχεια εδώ.
Δεν ξέρουμε αν,στο μεταξύ,ο ελεγχόμενος την έκανε ή αν μετέφερε τον τραυματία αστυνομικό στο νοσοκομείο...
Θα μου πείτε "δεν είναι αυτή η Αστυνομία".Και θα σας πω "ναι αυτή είναι και όχι οι λίγοι εκλεκτοί που κάνουν καλά τη δουλειά τους".

Όλο αυτό το μακρυνάρι-που φαντάζομαι κανείς δεν θα έχει τη διάθεση και,κυρίως,τον χρόνο να διαβάσει-γράφτηκε γιατί,στο προηγούμενο ποστ με στενοχώρησε ο φίλος island,αποδίδοντάς μου απρεπή ελαφρότητα και έλλειψη σοβαρότητας.Μα αγαπητέ φίλε πως απαιτείτε από εμένα σοβαρότητα μέσα σ' αυτό το κλίμα περιρρέουσας γελοιότητας;
Να σας πω δε ότι ο σαρκασμός είναι από τα λίγα όπλα που μας έχουν απομείνει.Πάρτε για παράδειγμα αυτόν,που εν μέσω πείνας και θανατικού τον χειμώνα του '41,έγραψε σ'έναν αθηναϊκό τοίχο:

Από τότε πού 'ρθαν οι Μπότεν
Όλα έγιναν φερμπότεν
Το ψωμί μας είν' μπομπότεν
Αχ ως μπότεν,αχ ως μπότεν.